Αυτοκτονία

  • font size decrease font size decrease font size increase font size increase font size
  • Print
  • Το Email σου
Στον όρο ‘’αυτοκτονικότητα’’ εμπεριέχονται οι έννοιες του ‘’αυτοκτονικού ιδεασμού’’ και της ‘’απόπειρας αυτοκτονίας’’, οι οποί­ες αντιμετωπίζονται σαν ένα συνεχές φάσμα ψυχολογικών καταστάσεων, που διακυμαίνεται από παθητικές σκέψεις ματαί­ωσης της ζωής χωρίς πρόθεση αυτοτραυματισμού έως ενεργό αυτοκτονικό ιδεασμό και συμπεριφορά με ξεκάθαρη πρόθεση αυτοτραυματισμού. Oι αναλυτικοί ορισμοί των παραπάνω είναι οι εξής:

 

Αυτοκτονικός ιδεασμός: το σύνολο σκέψεων επιθυμίας θανάτου, που ενδέχεται να παρουσιάζουν ποικιλία ως προς την ένταση, τον επιλεγμένο τρόπο αυτοκτονίας και τον βαθμό στον οποίο τελικά θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πραγ­ματική αυτοκτονία.

Απόπειρα αυτοκτονίας: η αυτοτραυματική συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από στοιχειοθετημένη πρόθεση να τερματιστεί η ζωή του ατόμου.

Αυτοκτονία: ο αυτοπροκαλούμενος θάνατος, με στοιχεία είτε έκδηλα είτε άδηλα ότι το άτομο σκόπευε να πεθάνει.

 

ΜΥΘΟΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ

Μύθος: “Οι περισσότεροι φυσιολογικοί άνθρωποι δεν σκέφτονται να αυτοκτονήσουν”.
Πραγματικότητα: Η μέτρηση των αυτοκτονικών σκέψεων είναι δύσκολη, αλλά η έρευνα δείχνει ότι οι αυτοκτονικές σκέψεις κατά την διάρκεια της ζωής του ατόμου δεν είναι τόσο σπάνιες, παρ’ ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν τις πραγματοποιούν. Σύμφωνα με κάποιες έρευνες, ένας στους έξι σκέφτονται την αυτοκτονία ως πιθανή εναλλακτική λύση σε καταστάσεις κρίσης.


Μύθος: “Οι περισσότερες αυτοκτονίες λαμβάνουν χώρα χωρίς προειδοποίηση”.
Πραγματικότητα: Παρ΄ ότι υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις όπου η αυτοκτονική πράξη συμβαίνει ξαφνικά, στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχουν προειδοποιητικές ενδείξεις. Επίσης, πολλοί άνθρωποι που σκέφτονται την αυτοκτονία θα το ομολογήσουν σε κάποιον (είτε αγαπημένα πρόσωπα είτε ξένους), και κάποιοι θα αναζητήσουν και επαγγελματική βοήθεια.


Μύθος: “Αν κάποιος αποκαλύψει το αυτοκτονικό του πλάνο δεν πρέπει να αθετήσεις το απόρρητο”.
Πραγματικότητα: Ο σοβαρός κίνδυνος αυτοκτονίας είναι μία από τις λίγες καταστάσεις όπου το απόρρητο μπορεί να αρθεί με τον κατάλληλο τρόπο με σκοπό την σωτηρία μιας ζωής.


Μύθος: “Οι άνθρωποι που λένε ότι θα αυτοκτονήσουν, το κάνουν για να τραβήξουν την προσοχή και δεν θα το κάνουν”.
Πραγματικότητα: Σε πολλές περιπτώσεις, οι άνθρωποι που αυτοκτονούν αποκαλύπτουν τις προθέσεις τους πριν από την αυτοκτονία. Συνεπώς, κάθε απειλή αυτοκτονίας πρέπει να αντιμετωπίζεται ως σοβαρή.


Μύθος: “Ποτέ δεν πρέπει να ρωτάμε αυτοκτονικά άτομα αν θέλουν να αυτοκτονήσουν ή αν έχουν σκεφτεί τρόπο να το καταφέρουν, γιατί έτσι τους δίνουμε την ιδέα να το κάνουν”.
Πραγματικότητα: Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Αντιθέτως, η συζήτηση (εφόσον γίνει με μη επικριτικό τρόπο) επιτρέπει στα άτομα αυτά να αποφορτίσουν κάποια από τα συναισθήματα τους και τους κινητοποιεί να ζητήσουν βοήθεια. Επίσης, με αυτό τον τρόπο μπορούμε να αξιολογήσουμε καλύτερα την επικινδυνότητα της κατάστασης.


Μύθος: “Τα άτομα τα οποία πραγματοποιούν απόπειρα είναι εγωιστές και αδύναμοι”.
Πραγματικότητα: Τις περισσότερες φορές βιώνουν έντονα αρνητικά συναισθήματα, πιθανώς σαν αποτέλεσμα ψυχικής διαταραχής και πιστεύουν ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Άτομα σε τέτοια κατάσταση χρειάζονται επαγγελματική και προσωπική φροντίδα.
Μύθος: “Η αυτοκτονία είναι μια “στιγμή τρέλας”, μια παρορμητική πράξη”.
Πραγματικότητα: Η αυτοκτονία ενδέχεται να είναι παρορμητική ειδικά στην εφηβεία. Όμως, τις περισσότερες φορές, είναι προσχεδιασμένη. Το πλάνο μπορεί να περιλαμβάνει χρόνο, τόπο και τρόπο και η ύπαρξη του είναι σοβαρή ένδειξη κινδύνου.


Μύθος: “Όσοι έχουν κάνει ήδη απόπειρα και επέζησαν, δεν πρόκειται να ξανακάνουν”.
Πραγματικότητα: Οι άνθρωποι που έχουν κάνει απόπειρα διατρέχουν ιδιαίτερα αυξημένο κίνδυνο να επαναλάβουν την απόπειρα στο μέλλον.


Μύθος: “Οι άνθρωποι που κάνουν απόπειρα ή αυτοκτονούν, θέλουν πραγματικά να πεθάνουν”.
Πραγματικότητα: Οι άνθρωποι που αυτοκτονούν, νιώθουν πως βρίσκονται σ’ ένα επώδυνο και ανυπόφορο αδιέξοδο από το οποίο ο μόνος τρόπος διαφυγής είναι ο θάνατος. Επιθυμούν να υπήρχε λύση στα προβλήματα τους, όμως αδυνατούν να τη βρουν και έχουν σταματήσει να ελπίζουν.


Μύθος: “Όταν κάποιος αποφασίσει να αυτοκτονήσει, δεν υπάρχει τρόπος να τον εμποδίσουμε”.
Πραγματικότητα: Η αυτοκτονία μπορεί να αποτραπεί με την κατάλληλη βοήθεια. Οι άνθρωποι που επιδιώκουν την αυτοκτονία, θέλουν να σταματήσουν να υποφέρουν.


Μύθος: “Τα παιδιά δεν αυτοκτονούν”.
Πραγματικότητα: Τα παιδιά αυτοκτονούν επίσης, ευτυχώς με μικρότερη συχνότητα απ΄ ότι οι έφηβοι και οι ενήλικες.

 

Η αλληγορία της αυτοκτονίας με το δέντρο του Edwin Scheidman

Ο αυτοκτονολόγος Edwin Scheidman χρησιμοποιεί εύστοχα το παράδειγμα του δέντρου για την πολυπαραγοντική φύση της αυτοκτονίας: “Υπάρχει η χημική σύσταση του χώματος που φυτρώνει το δέντρο. Το δέντρο ζει μέσα σε ένα κοινωνικοπολιτισμικό περιβάλλον. Η βιοχημική κατάσταση του ατόμου είναι οι ρίζες του. Η μέθοδος αυτοκτονίας του ατόμου, οι λεπτομέρειες του γεγονότος, είναι μεταφορικά τα ξερά κλαδιά, οι χαλασμένοι καρποί και τα φύλλα που αλλάζουν χρώμα. Αλλά οι ψυχολογικές συνιστώσες, η συνειδητή επιλογή της αυτοκτονίας ως η φαινομενικά βέλτιστη λύση σε ένα πρόβλημα είναι ο κορμός του δέντρου.”

 

ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

Στην Ελλάδα, υπάρχει η ‘’Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία’’ της Κλίμακα με το νούμερο 1018. Στην γραμμή εργάζονται ψυχολόγοι και ψυχίατροι και προσφέρουν τις εξής υπηρεσίες:

  • Συμβουλευτική παρέμβαση σε κατάσταση κρίσης για την αποφυγή της αυτοκτονικής πράξης
  • Υποστήριξη σε άτομα που βιώνουν απώλεια αγαπημένου προσώπου από αυτοκτονία ή αισθάνονται ανησυχία για κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο
  • Παραπομπή στην Κλίμακα και σε άλλες υπηρεσίες ψυχικής υγείας για παρακολούθηση από ειδικό θεραπευτή
  • Ενημέρωση για διάφορα ζητήματα ψυχικής υγείας

Επίσης, όλα τα γενικά νοσοκομεία έχουν ψυχιατρική υπηρεσία που εφημερεύει.

 

Στα παρακάτω βίντεο άτομα μιλούν άτομα για την προσωπική τους εμπειρία με την αυτοκτονικότητα (ελληνικοί υπότιτλοι):

 

 

 

  

 

 

Περισσότερα για τους παράγοντες κινδύνου και τους προστατευτικούς παράγοντες για την αυτοκτονία.

Περισσότερα για τους τρόπους παροχής βοήθειας σε άτομα που εκφράζουν αυτοκτονικό ιδεασμό ή/και πλάνο.

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ: Η συγγραφή του παραπάνω άρθρου είναι αποτέλεσμα αναλυτικής διερεύνησης. Περισσότερα εδώ.

Βαθμολόγησε αυτό το άρθρο
(0 votes)

Γράψε το σχόλιό σου

Το έργο χρηματοδοτείται από την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία στο πλαίσιο του Προγράμματος «Είμαστε όλοι Πολίτες», το οποίο είναι μέρος του συνολικού Χρηματοδοτικού Μηχανισμού του ΕΟΧ για την Ελλάδα, γνωστού ως EEA Grants. Διαχειριστής Επιχορήγησης του Προγράμματος είναι το Ίδρυμα Μποδοσάκη. Στόχος του Προγράμματος είναι η ενδυνάμωση της κοινωνίας των πολιτών στη χώρα μας και η ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης, της δημοκρατίας και της βιώσιμης ανάπτυξης.



Τονίζεται πως η σελίδα σε καμία περίπτωση ΔΕΝ παρέχει κλινικές υπηρεσίες (ψυχιατρικές, φαρμακευτικές ή ψυχοθεραπευτικές) και ΔΕΝ τις υποκαθιστά με οποιονδήποτε τρόπο. Σας συνιστούμε να συμβουλεύεστε πάντοτε τον ειδικό με τον οποίο συνεργάζεστε πριν ακολουθήσετε οποιαδήποτε συμβουλή ή οδηγία που ενδεχομένως διαβάσατε στις στα άρθρα. Γενικότερα, σας συνιστούμε να ζητάτε πάντοτε την συνδρομή ειδικού επαγγελματία ψυχικής υγείας πριν πάρετε οποιαδήποτε απόφαση που αφορά είτε την δική σας θεραπεία είτε την θεραπεία άλλων.

Κύλιση στην Αρχή